استادم آیة الله وجدانی را که می شناسید؟ آری، همان وجدانی که همه به نوارها و فایل های صوتی شرح لمعه و مکاسب محرمه اش مراجعه می کنند و محور و مدار نوارخانه ها و بانک های صوتی و نرم افزارهای آموزشی حوزه اقلا در شرح لمعه بی تردید درس های ایشان است و هرچند عده ای نیز از درس های عربی علامه ی حیدری و عده ای از درس های شیخ علی پناه و درس های دیگر استفاده می نمایند ولی احتمالا هر طلبه ای صدای ایشان با آن لهجه ی شیرین و غلیظ ترکی را شنیده است. اما گمان می کنم کمتر کسی از نسل های تازه ی طلبه ها که در این فضای مجازی نیز طلب علم و طلبگی می کنند یا به هر حال به طلبی و به دنبال مطلبی گذرشان به اینجا می افتد، ایشان را درک نموده و از نزدیک دیده باشند. در هر صورت امروز سالگرد شمسی درگذشت آن بزرگوار است و هم می خواستم یادی از ایشان کرده و به دوستان معرفی شان کنم و هم درد دلی کنم و رازی باز گویم.
مرحوم آیة الله وجدانی از آن دست مدرسان مستغرق در درس و بحث بود که ژانر شخصیتی آنها برای بسیاری از جوانان و مردمان معمولی و نا آشنای به حوزه شناخته شده نیست؛ از آن روح های معصوم و ساده دل که همه را پاک و صاف و ساده می یابند و آنقدر بچه گانه و معصومانه و با همان سلامت و صداقت خویش به جهان می نگرند که گویی جهان پیرامون ما عیر از جهان ایشان است. و غالبا هم جهان ما کاری به کارشان ندارد، چون نه آزاری دارند و نه انتظاری، اما گاه که کار دارد، دل آزار و غمبار است، که معصومیتشان مانع از این می شود که حتی متوجه جوری شوند که بر ایشان وارد می شود، و مظلومیتشان در همین غفلت و آرامش ایشان است و مگر دلت می آید آن را بیاشوبی و کاخ رؤیایی را که تنها حقیقتش باطن خود آنهاست، ویران کنی و آواره شان کنی؟
