اشاره: هنرور: مع الاسف اصرار برخی از اهل فضل در جعل آراء و فتاوای مرحوم حضرت آية الله العظمی خوئی قدس الله نفسه الزکية و ايشان را از قائلان به نظريه ی ولايت مطلقه ی انتصابی قلمداد نمودن، ادامه يافته و اين امر هيچ عقلانيتی هم در پس خود ندارد، چون نه ايشان در قيد حياتند تا از مقلدين ايشان هراسناک شوند، نه کسی جندان تبليغ و ترويجی از آراء ايشان در مطبوعات يا رسانه ها نموده که واکنش به آن نشان داده شود و از سويی اکثر قريب به اتفاق مراجع معظم تقليد و مدرسان دروس خارج و سطوح عاليه ی حوزه های مقدسه ی قم و مشهد از تلامذه ی ايشانند و آشنايی کامل به مباني و آثار معظم له دارند و در حالی که نه خدای ناخواسته طرفداران نظريه ی رسمی حکومت تقليل يافته و نه مخالف معتنا بهی بر مخالفان آن افزون شده، نمی دانم چه اصراری بر اين مدعای يضحک به الثکلی در بين هست. از یک طرف هنوز عده ای در زندان به سر می برند که جرمشان انتشار و پخش رساله ی توضيح المسائل مرحوم امام خوئی قدس الله نفسه است و اين کمترين دو نفر را خودم در سالن 1 اندرزگاه شماره ی 7 زندان اوين در دو سال پيش ديدم که يکی را مستقيما از گزينش استخدامی به جرم آنکه علنا مقلد آية الله خوئی بوده آورده بودند و دومی کتابفروش بوده و رساله ی معظم له را ميان کتاب ها داشته است، اولی را در سال 62 و دومی را به سال 65 آورده بودند و هر دو تا 6 ماه پيش که خبر گرفتم آنجا بودند. و اين سرکوب مرجعيت و استبداد بر دین و ايمان مردم مسلمان به بهانه ی اين امر انجام می گرفت که ايشان قائل به ولايت فقيه نبودند، ديگر چه مهم که ايشان اين نظر را از روزگاری داشته اند که آية الله خمينی هنوز مجتهد هم نبودند، يا چه مهم که آية الله خوئی درخواست آية الله شيرازی را هنگام دستگيری آية الله خويی قبول کرده و طي تلگرافی به شاه اعتراض حوزه ی علميه ی نجف نسبت به دستگيری حجة الاسلام خمينی را به اعتراض علمای مهاجر اضافه کرده و اعلام نمودند؟ مگر مهم است؟ اما این ديگر شوخی بی مزه ای است که ايشان را هم در زمره ی خود قلمداد کنند و بر آن پای بفشارند. ذيلا بحثی از مرجع فقيد در درس های اجتهاد و تقليد ايشان را ملاحظه می فرماييد که جلسه ی بعدی آن را قبلا نقل کرده ام (+): |
| اشاره: جدیداً سایت تابناک با عنوان "سه پاسخ محکم آیت الله العظمی سیستانی پیرامون ولایت فقیه" سه سؤال و پاسخ را از سایت ایشان انتشار داده است |
 | ||
|
پاسخ: تقلیدی است
پاسخ: ولايت در آن چه - به اصطلاح فقها - امور حسبيه خوانده می شود برای هر فقيهی که جامع شرايط تقليد باشد ثابت است . و اما در امور عامه که نظم جامعه اسلامی بر آنها متوقف است هم در شخص فقيه و هم در شرايط به کار بستن ولايت امور ديگری معتبر است از جمله مقبول بودن نزد عامه مؤمنين.
پاسخ: حکم کسی [که ] ولايت شرعی دارد در امور عامّه که نظام جامعه و معاش مردم بر آن مبتنی است بر همه نافذ است حتی بر مجتهدين ديگر مگر اينکه علم به خطا بودن آن يا مخالفتش با آنچه از کتاب و سنت قطعاً ثابت شده داشته باشد .«1»
«نظریهٔ ولایت مطلقه فقیه یک بدعت عاری از هرگونه پشتوانه در قوانین و حکمت شیعی است.»
| فذلكة الكلام : أن الولاية لم تثبت للفقيه في عصر الغيبة بدليل وإنما هي مختصة بالنبي والأئمة (عليهم السّلام) ، بل الثابت حسبما تستفاد من الروايات أمران : نفوذ قضائه وحجية فتواه ، وليس له التصرف في مال القصّر أو غيره مما هو من شؤون الولاية إلاّ في الأمر الحِسبي فإن الفقيه له الولاية في ذلك لا بالمعنى المدعى ، بل بمعنى نفوذ تصرفاته بنفسه أو بوكيله وانعزال وكيله بموته ، وذلك من باب الأخذ بالقدر المتيقن لعدم جواز التصرف في مال أحد إلاّ بإذنه ، كما أن الأصل عدم نفوذ بيعه لمال القصّر أو الغيّب أو تزويجه في حق الصغير أو الصغيرة ، إلاّ أنه لما كان من الاُمور الحِسبية ولم يكن بدّ من وقوعها في الخارج كشف ذلك كشفاً قطعياً عن رضى المالك الحقيقي وهو الله (جلّت عظمته) وأنه جعل ذلك التصرف نافذاً حقيقة ، والقدر المتيقن ممن رضى بتصرفاته المالك الحقيقي ، هو الفقيه الجامع للشرائط فالثابت للفقيه جواز التصرف دون الولاية |
ولایت فقیه در عصر غیبت با هیچ دلیلی قابل اثبات نیست و اختصاص یه پامبر و ائمه ی معصومین دارد (منبع)
