ه‍.ش. ۱۳۸۹ خرداد ۲۴, دوشنبه

حقوق حیوانات در اسلام








حقوق حیوانات در اسلام

پرسش:
خواهشمند است احادیث مربوط به حقوق حیوانات دراسلام را (شیعه وسنی)برایم ارسال فرمایید
پاسخ:

روایات بسیار زیادی در خصوص حقوق حیوانات نقل شده است ما به عنوان نمونه به چند روایت از کتاب میزان الحکمه، ج 3، بسنده می کنیم برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید به خطبه 25 نهج البلاغه مراجعه کنید.
حقوق الحیوان
رسول الله (ص) ـ لما ابصر ناقة معقولة و علیها جهازها ـ : أین صاحبها: مروه فلیستعد غداً للخصومة.[1]
عنه (ص): ان الله یحب الرفق و یعین علیه. فاذا رکبتم الدواب العجف فانزلوها منازلها، فان کانت الارض مجدبة فانجوا عنها و ان کانت مخصبة فانزلوها منازلها[2]
عنه (ص): ارکبوا هذه الدواب سالمة و اتدعوها سالمة، ولا تتخذوها کراسی لاحادیثکم فی الطرق و الاسواق، فرب مرکوبة خیر من راکبها و أکثر ذکر الله تبارک و تعالی منه[3]
عنه (ص): لو غفر لکم ما تأتون الی البهائم لغفر لکم کثیراً.[4]
عنه (ص): ألا تتقی الله فی هذه البهیمة التی ملکک الله تعالی إیاها؟ فانه شکا الی أنک تجیعه و تدئبه.[5]
عنه (ص): لعن الله من مثل بالحیوان.[6]
عنه (ص): الثالث ملعون ـ یعنی علی الدابة.[7]
عنه (ص): للدابة علی صحابها ست خصال: یعلفها اذا نزل، ویعرض علیها الماء اذامر به، ولا یضربها الا علی حق، ولایحملها مالا تطیق، ولا یکلفها من السیر الا طاقتها، ولایقف علیها فواقاً.[8]
الامام الباقر (ع): ان رسول الله (ص) سمع رجلاً یلعن بعیراً، فقال (ص): ارجع، لاتصحبنا علی بعیر ملعون![9]
فی حدیث وفاه أمیر المؤمنین (ع): قالت ام کلثوم: ... ثم نزل الی الدار، و کان فی الدار اوز قد اهدی إلی أخی الحسین (ع)، فلما نزل خرجن وراءه و رفرفن و صحن فی وجهه، و کان قبل تلک اللیلة لم یصحن... ثم قال: یا بنیه، بحقی علیک الا ما أطلقتیه؛ فقد حبست ما لیس له لسان ولا یقدر علی الکلام إذا جاع أو عطش، فأطعمیه و اسقیه وإلا خلی سبیله یأکل من حشائش الأرض.[10]
رسول الله (ص): ان الدابة تقول: اللّهم ارزقنی ملیک صدق: یشبعنی، ویسقینی، ولا یحملنی ما لا اطیق.[11]
(انظر) وسائل الشیعه: 8/350 باب 9. المروءه: باب 3666.
ضرب الدابة
رسول الله (ص): لاتضربوا الدواب علی وجوهها؛ فانها تسبح بحمدالله.[12]
حج علی بن الحسین (ع) علی ناقة له اربعین حجة؛ فما ترعها بسوط.[13]
رسول الله (ص): اضربوها علی النفار، ولاتضربوها علی العثار.[14]
عنه (ص) ـ و قد مر (ص) بحمار قد وسم فی وجهه ـ : أما بلغکم انی لعنت و سم البهیمه فی وجهها أو ضربها فی وجهها؟![15]
(انظر)وسائل الشیعه: 8/352 باب 10.
ثواب الرفق بالحیوان
رسول الله (ص): غفر لامرأة مومنة مرت بکلب علی رأس رکی یلهث کاد یقتله العطش، فنزعت خفها فأوثقته بخمارها فنزعت له من الماء فغفرلها بذلک.[16]
جزاء تعذیب الحیوان
رسول الله (ص): عذبت امراة فی هر ربطته حتی مات، ولم ترسله فیأکل من خشاش الأرض، فوجبت لها النار بذلک.[17]
الامام الصادق (ع): إن امرأة عذبت فی هرة ربطتها حتی ماتت عطشا.[18]
رسول الله (ص): رأیت فی النار صاحبة الهرة تنهشها مقبلة و مدبرة، کانت او ثقتها فلم تکن تطعمها ولم ترسلها تأکل من خشاش الأرض.[19]
قتل الحیوان بغیر حق
رسول الله (ص): ما من دابة ـ طائر ولا غیره ـ یقتل بغیر الحق الاّ ستخاصمه یوم القیامة.[20]
عنه (ص): من قتل عصفوراً عبثاً عج الی الله یوم القیامة منه، یقول: یا رب، إن فلاناً قتلنی عبثاً ولم یقتلنی لمنفعة.[21]
عنه (ص): من قتل عصفوراً بغیر حقه سأله الله تعالی عنه یوم القیامة. قالوا: و ما حقه؟ قال: یذبحه ذبحاً ولایأخذ بعنقه فیقطعه.[22]
ابن عباس: نهی [رسول الله (ص)] عن قتل کل ذی روح الا أن یؤذی.[23]
(انظر) وسائل الشیعه: 8/397 باب 53.
الذنب: باب 1367.
النهی عن التحریش بین البهائم
ابن عباس: نهی النبی (ص) عن التحریش بین البهائم.[24]


[1] البحار: 7/276/50.
[2]الکافی: 2/120/12.
[3] کنز العمال: 24957، 24973، 24982، 24971، 24972.
[4]همان.
[5]همان.
[6]همان.
[7]همان.
[8]مستدرک الوسائل: 8/258/9393 و ص 261/9402 و ص 306/9511
[9]همان.
[10]همان.
[11]الفقیه: 2/289/2477.
[12]الکافی: 6/538/4، الخصالک 618/10.
[13]الفقیه: 2/293/2494.
[14]الکافی: 6/539/12.
[15]التاج الجامع للاصول: 4/351.
[16]کنز العمال: 43116، 43695.
[17]همان.
[18]مکارم الاخلاق: 1/280/846.
[19]مستدرک الوسائل: 8/302/9502.
[20]کنز العمال: 39968.
[21]کنز العمال: 39971، 39968.
[22]همان.
[23]کنز العمال: 39981.
[24]التاج الجامع للاصول: 4/351.

منبع: پایگاه حوزه49364936
"

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

خطایی در این ابزارک وجود داشت